Citaat van de week: How instructive / is a star! / It can teach us / from afar / just how small / the others are
Hieronder staan recensies die Maarten Doorman schreef voor o.a. NRC Handelsblad, de Volkskrant, Trouw, de Groene en Vrij Nederland. Het aantal recensies zal de komende tijd geleidelijk worden uitgebreid.
Poëzie
Byrons Child Harold vertaald. Vrolijkheid met de dood voor ogen.
Byrons drank- en drugsgebruik en bizarre uitdossingen, zijn populariteit onder vrouwen en de breed uitgemeten schandalen maakten de androgyne dichter tot een cultfiguur en tot een voorloper van laat-twintigste-eeuwse helden als David Bowie, Prince, Madonn
Lees meer ...
Gottfried Benn. Drink je zat in je vaas, kleine aster
Statische gedichten verscheen in 1948 en dat is niet zonder betekenis. De dichter heulde eerst met de nazis, die de 'geile smeerlap' al gauw verboden, waarna Benn zich bitter en verward uit het literaire leven terugtrok en als arts bij de Wehrmacht...
Lees meer ...
Armando. Het voorhoofd vol wanhoop. (De naam in een kamer. Een gedicht)
Alles is kort bij Armando. Zijn verhalen, zijn boeken, zijn gedichten, zijn zinnen, zijn woorden, zijn hoofdstukken. Onverwachte wendingen. Altijd klaar voor de klap. Uitdelen en incasseren gaan razendsnel in elkaar over. In De naam in een kamer,
Lees meer ...
Joke van Leeuwen: onbestemd aan de douane
Het heeft iets overrompelends om een poeziebundel te beginnen met een gedicht dat Aankomsthal heet. Daarmee maak je in 1 klap een vliegveld van je hele bundel, met alle associaties die dat bij je oproept. Op een vliegveld ligt de hele wereld aan je
Lees meer ...
Lachen is taboe. Platonische gedichten van Cees Nooteboom
Aan een of ander concrete tafel is van alles te zien, er is veel aan gebeurd, gezegd, gedacht, gegeten - en anders zal het nog gebeuren. De tafel, als platoons Idee, is kleurloos en voor poezie van weinig belang.
Lees meer ...
Novalis: achter klapperende ramen giert de wind.
Na een paar honderd jaar is dan toch Heinrich von Ofterdingen (1802) in het Nederlands vertaald, met als titel De blauwe bloem. Helemaal onbegrijpelijk is het niet, dat een tot voor kort zo nuchter land als het onze een tijdje
Lees meer ...
Ellen Warmond: radeloos zonder rede
De poezie uit Ellen Warmonds bundel Kaalslag doet mij herhaaldelijk denken aan het literaire existentialisme van mijn leraar Frans. Het is angst en eenzaamheid troef
Lees meer ...
Fritzi Harmsen van Beek. Overrompelend nauwkeurige slordigheid.
Waarin schuilt eigenlijk de nog altijd onverminderde kracht van deze wonderlijke poezie? In razend tempo worden huiselijk gemompel, lyrische ontboezemingen, bijbelse taal, heftig tieren, verward gefluister en gezeur, woordspelingen, larmoyante sentime
Lees meer ...
Eva Gerlach: de schrik huist in de kamer. De vroege poezie.
Waarover gaan de gedichten van Eva Gerlach? Over teneer gedrukt worden en weer opfladderen - voorzover poezie tenminste ergens over gaat, en niet gewoon iets is
Lees meer ...
Christine D'haen: koppig allegaartje
Poezie moet verleiden, met klank, met een beeld of wat dan ook en de gedichten van D'haen zijn bepaald niet altijd even verlokkelijk. Toch staan er in Merencolie gedichten die tot herlezen uitnodigen
Lees meer ...
Bernlef. Slechte altsax aan de Seine. Gedichten
Bernlef is een meester in de verdwijnkunst en beheerst het grensgebied tussen aanwezig en afwezig in veel varianten. Een van de bekendste is die van de haperende, vervormende en vooral wegvallende herinnering ...
Lees meer ...
Komrij: tot gas zult gij wederkeren
Komrij is de grootste pleitbezorger van de Nederlandse poezie, met zijn onvermoeibaar bloemlezen en zijn geengageerde commentaar. Jarenlang leek de dichter Komrij echter de nar van de Nederlandse verskunst.
Lees meer ...
Anna Enquist en de kitsch van een traan
Enquist maakt veel gebruik van grote woorden, vooral om diepe emoties op te roepen: angst, radeloosheid, pijn, totaal verzet, etc
Lees meer ...
Vasalis: alleen het ogenblik is oud. De oude kustlijn; Parken en Woestijnen, De vogel Phoenix, Vergezichten en gezichten.
Er kleeft iets merkwaardigs aan klassieke poezie. Sommige regels zijn zo bekend dat ze tot op de draad versleten lijken. 'Egidius waer bestu bleven' dreigt een regel te worden als 'Wilhelmus van Nassouwe'; 'Lees maar, er staat niet wat er staat' krijgt
Lees meer ...
Judith Herbergs verraderlijk alledaagse poezie
De toegankelijkheid van Herzbergs poezie doet je bijna vergeten hoe geraffineerd haar taalgebruik is. Schrijf maar eens een gedicht over iemand die kanker krijgt (of iets anders). Dan moet je wel van bijzonder goeden huize zijn om er niet een larmoyant
Lees meer ...
Rutger Kopland: Niet omdat er antwoorden zijn.
Rutger Kopland, OVER HET VERLANGEN NAAR EEN SIGARET. Het was beslist fijner in Nederland toen er nog otters waren en de kalfjes vrolijk bij hun moeder in de wei dartelden. Voor een cent kon je een pepermuntje kopen en 's avonds kon je nog over straat.
Lees meer ...
Hugo Claus: schrijven als een schilderbeest.
De poezie van Hugo Claus maakt je soms radeloos.... Bespreking van drie bundels van Claus bij zijn 75e verjaardag: Wreed geluk; Oktober '43; Het huis van de liefde
Lees meer ...
Mustafa Stitou: ijs voor mevrouw Schopenhauer.
Grappig is het vers, waarin de dichter ijs op een 'Zorgbeurs' staat te verkopen en dan als klant ene mevrouw Schopenhauer treft. Iemand die de naam heeft van zo'n somber denker, bestelt natuurlijk het zure en licht bittere citroenijs
Lees meer ...
Vroman en de poezie: Zwaar dreunt het denken op het leven
Leo Vroman, bioloog en dichter, heeft zinnen herhaaldelijk vergeleken met eiwit-ketens. Maar wie zijn poezie leest is geneigd taal eerder op te vatten als een Ierse pub bij sluitingstijd. Straalbezopen haken de woorden zich aan elkaar vast en zwalkend ga
Lees meer ...
Willem Jan Otten: een dakraam in de hemel.
Welkom eerste zinnen!' Aldus begint uitnodigend het eerste vers van Willem Jan Ottens nieuwe dichtbundel. H
Lees meer ...
Pope's Essay on Man: zoals het is, is het goed.
Net als Laurence Sterne leed Alexander Pope aan de tering. Maar bij hem werd op jeugdige leeftijd het ruggenmerg aangetast, zodat hij een bochel kreeg, niet meer groeide en een corset moest dragen. In de weinig zachtzinnige polemieken van zijn tijd heette
Lees meer ...
Grunberg: slechte sex leidt soms tot goede poezie
'Toekomst is een vliegtuig dat vertraagd is'; Poeziebespreking in NRC Handelsblad van Arnon Grunbergs 'Liefde is business' en Serge van Duijnhovens 'Obiit in orbit'
Lees meer ...
Elly de Waards verbluffend eendimensionale poezie: Van cadmium lekken de bossen
k wil de naieviteit van de dichtkunst niet bespotten, die vereist moed. Dat geldt evenzeer voor Elly de Waard, die (wat je verder ook van dit werk vindt) niet bang is onderuit te gaan.
Lees meer ...
Hans Verhagens Triomfantelijke wandelingen. Gedichten '96-'00
Het meest uitgesproken prototype van de poezie uit de jaren zestig is Hans Verhagen. Hij is zowel een vertegenwoordiger van het dan opkomende neorealisme, als ook de hippe dichter die in de nieuwe gestalte van de poete maudit gaandeweg de teloorgang va
Lees meer ...
Gottfried Benn: poetisch snijden in een lijk. Gedichten en biografie.
Op 7 juli 1956, om 8 uur in de ochtend, stierf Gottfried Benn. De zon stond al hoog en scheen fel naar binnen. Twee maanden eerder was de aan gewrichtskanker bezweken dichter reeds figuurlijk in het zonnetje gezet. De misantroop werd toen zeventig en men
Lees meer ...
Ilja Leonard Pfeijffer: liederrijk en jongensachtig poeziedebuut
Van de vierkante man, het poeziedebuut van Ilja Leonard Pfeijffer, heeft iets van een maandagochtendsandwich. Een maandagochtendsandwich bestaat uit oud brood van zaterdag maar heeft als beleg het beste van wat uit het weekeind overbleef
Lees meer ...
H.H. ter Balkt tussen Normaal en Hoelderlin
Er zijn de laatste jaren steeds meer dichters die op niemand lijken. Maar het meest op niemand lijkt H.H. ter Balkt. Hooguit heeft hij wat ...
Lees meer ...
Lucebert. Zwieren met de sletpop van de rotzak.
Lucebert is vanaf het begin een grimmig dichter geweest en hij is er in al die tijd niet vrolijker op geworden; "de uitgestoken hand zal ons eerst bedriegen dan bedreigen" heet het
Lees meer ...
Filosofie
Diderot en Voltaire over Nederland: Holland in verlichte ogen
Diderots informatie over Scheveningen bestaat voor de helft uit het gebruik aldaar, bij zwaar weer olie op de golven te gieten, waarbij plantaardige olie de voorkeur heeft boven dierlijke vetten
Lees meer ...
Walter Benjamin. Een eeuwige balling sterft aan de grens.
Het leven van Benjamin is adembenemend, alleen al door de talloze coryfeeen met wie hij verkeerde. Hij volgde met Heidegger college, en met Rilke. Hij raakte bevriend met de dadaist Hugo Ball en met de filosoof Ernst Bloch, met wie hij hasj rookte. Hij
Lees meer ...
Arnold Heumakers over de esthetische revolutie
Zo gauw we het over kunst hebben, er iets aan beleven of het maken, worden we als marionetten door de romantici bewogen. Van boze blogger tot professor in de kunstgeschiedenis en van kunstjournalist tot webdesigner, van dichter tot gedrogeerd bezoeker op
Lees meer ...
Habermas en het publieke domein
Niet echt sexy, die titel. En ook andere boektitels van de Duitse filosoof Jurgen Habermas (1929) zijn in beton gegoten. Alsof hij het erom doet, denk je na lezing van De structuurverandering van het publieke domein, zijn officiele debuut uit 1962
Lees meer ...
Hegel en de wilde jaren van de filosofie
Hegels revolutionaire gezindheid, vrijheidsliefde en gedweep met Rousseau kunnen verbazing wekken. In 1831 sterft de beroemde filosoof immers als vertegenwoordiger en gunsteling van de Pruisische staat en als een toonbeeld van politiek en filo
Lees meer ...
Bertrand Russell. Verdwaald in het moeras van idee en feit. Ray Monks biografie
Russells leven leent zich bij uitstek voor een meeslepende biografie. Hij schreef een veelzijdig werk, uiteenlopend van technische filosofie tot politieke pamfletten en fictie, hij was aristocraat en anti-militarist, raakte verschillende keren in
Lees meer ...
Ludwig Wittgenstein. Bewijs dat hier geen neushoorn is! Prachtige biografie.
In de zomer van 1935 bezocht Ludwig Wittgenstein de Russische ambassadeur in Londen, op voorspraak van de vermaarde econoom Keynes. Hij was van plan om met zijn vriend en leerling Francis Skinner in de Sovjet-Unie te gaan wonen en daar voortaan eenvoudige
Lees meer ...
Johann Gottlieb Fichte, het denken van een arme huisleraar
In 1790 vroeg een student aan de berooide huisleraar Johann Gottlieb Fichte hem tegen betaling het wijsgerig werk van Kant uit te leggen. Fichte stortte zich dus op Kants juist voltooide drie Kritieken
Lees meer ...
Henri Bergson vertaald. Hoe het lachen ons vergaat.
Bij de nadenkende medemens geniet lachen niet veel aanzien. Maar Henri Bergson neemt als een van de weinige filosofen het lachen serieus.
Lees meer ...
Safranski over de Romantiek: met een glas wijn in de hand het slagveld op.
Ga toch scheep, filosofen! roept Nietzsche ergens uit en dat is wat Ruediger Safranski in zijn onlangs verschenen boek letterlijk Johann Gottfried Herder laat doen. Meteen... Recensie van Safransk's: Romantik. Eine deutsche Affaere.
Lees meer ...
Jerrold Seigel: ik, mijzelf en mij. Een filosofische geschiedenis van het zelf.
Ik, mijzelf en mij. Jerrold Seigel: The Idea of the Self. Thought and Experience in Western Europe since the Seventeenth Century. Niets is meer heilig, behalve het individu. Want als ...
Lees meer ...
Aukje van Rooden: heldere analyse, abstracte oplossing
Vergeleken met de hysterische alarmbellen en sirenes waarmee de economische, ecologische en politieke crises van de eenentwintigste eeuw werden ingeleid, klinkt het gestage gelui van de doodsklok van de literatuur bijna geruststellend
Lees meer ...
Wijsheid als voorgerecht. Proefschrift over voorwoorden.
Gadamer vond het onvoorstelbaar dat iemand schreef zonder begrepen te willen worden, terwijl Derrida meende dat je het abnormale of het onzegbare uitsloot, wanneer wederzijds begrip centraal staat. In die laatste opvatting staat filosofie dicht bij litera
Lees meer ...
Machiavelli. Een Florentijn verscheurd tussen eerzucht en eenzaamheid.
Elke tijd heeft zijn eigen vergif. De gifbeker van Sokrates was uit dollekervel bereid, Indianen uit het Amazonegebied gebruikten op hun pijlen het nu nog in de geneeskunde toegepaste curare (wurali) en het geslacht van de Borgia's bediende zich van
Lees meer ...
Seneca. Wijsheden van een rijkaard.
Het aforisme is een riskant genre. Het lijkt diepzinnig, maar spat meestal als een zeepbel uit elkaar. Zo schrijft Seneca in De weg naar wijsheid: Een misdadiger heeft soms geluk
Lees meer ...
Arthur Danto: kunst uit een zeepdoos
Wat is kunst? Zo'n vraag raakt je voluit in het gezicht. Niet als een vuist, maar als opspattende modder. Drie filosofen over een vraag die ons toch niet loslaat.
Lees meer ...
Coornhert
Coornhert raadde de overheid aan dwangarbeid in te stellen als roeien op de galeien en graafwerk in de duinen of bij droogmakerijen. Ook dienden er gevangenissen te komen waarin leeglopers en schurken een ambacht moesten uitoefenen; spelden maken, vlech
Lees meer ...
Voltaire: een nieuwe biografie van Ian Davidson
Voltaire was een genereuze man. Toen hij bij een weinig doordachte uitgifte van staatsobligaties zijn slag had geslagen, mocht menigeen in zijn puissante rijkdom delen...
Lees meer ...
Vossius en Hugo de Groot
Op de leeftijd waarop nu jongens en meisjes voor het eerst op een brommer mogen rijden had de in 1583 geboren Hugo de Groot al het een en ander achter de rug. Vanaf zijn achtste schreef hij poezie in het latijn, op zijn elfde begon hij een letterenstud
Lees meer ...
John Armstrong over kunst: wereldvreemde of verdwenen schoonheid.
In de Don Quichotte vertelt Sancho Panza hoe twee verwanten van hem eens gevraagd werd, om een mooie oude wijn te proeven. De eerste was enthousiast, maar herkende
Lees meer ...
Antisemitisme
Waar filosofen polemiseren, doet het verstand vaak een stapje terug. Dat kan de wijsbegeerte nog wel eens tot voordeel strekken, met al haar abstractie, redelijkheid en theorievorming. Vanuit die gedachte stelde de Schelling-kenner Steffen Dietzsch een bl
Lees meer ...
Nietzsche onderzocht en vertaald. Hamer, worst en slaapmuts.
De Turijnse kioskhouder Fino maakte zich al een tijdje zorgen over het vreemde gedrag van de Duitse professor Nietzsche, aan wie hij een kamertje verhuurde. Toen de fervente wandelaar hem verzocht, zijn kamer als tempel in te richten, met
Lees meer ...
Roger Scruton: ware schoonheid van vroeger
Roger Scrutons boek 'Schoonheid' is een conservatief pamflet over kunst dat het in tijden van populisme goed doet en daarom des te gemakzuchtiger. Goed geschreven geborneerdheid.
Lees meer ...
Isaiah Berlin's Mellon Lectures: de aardbeving van de Romantiek
In The Roots of Romanticism verdedigt de cultuurfilosoof en ideeenhistoricus Isaiah Berlin de these, dat de romantiek de grootste omwenteling in het denken en het leven van de westerse mens is geweest en dat alle veranderingen
Lees meer ...
Joke Hermesen: pleidooi voor enthousiasme en voorspelbare kritiek
In Kairos. Een nieuwe bevlogenheid houdt Joke Hermsen een pleidooi voor zoiets algemeens als enthousiasme: het onbevangen vermogen om ergens mee te beginnen. Dat pleidooi komt niet uit de lucht vallen. In haar bestseller Stil de tijd (2009) stelde ze ons
Lees meer ...
Heideggers opportunisme en dat van zijn apologeet Ernst Nolte
Op 30 juni 1933, kort nadat de nazi's aan de macht waren gekomen, hield Heidegger als pas benoemd rector van de Universiteit van Freiburg een redevoering. Heidegger verscheen temidden van in zwart kostuum en uniform gestoken studenten in kniebroek
Lees meer ...
Schopenhauer en 2 boeken over ethiek
Arthur Schopenhauer moest lang op erkenning wachten. De filosofen uit zijn tijd liepen achter de overschatte Hegel aan en de geleerden aan de universiteit waren te afgunstig om zijn genie op waarde te schatten. Geleerden, klaagde de grote denker, bezien h
Lees meer ...
Bernard Mandevilles De wereld gaat aan deugd ten onder
Mandeville baarde destijds opzien met zijn onlangs in vertaling verschenen De fabel van de bijen. In het leerdicht waarmee deze opstellen beginnen legt hij uit, hoe rampzalig het zou zijn als iedereen eerlijk werd. Als je namelijk beter naar een bijenkorf
Lees meer ...
Erasmus als Nederlands denker. Over opvoeding en vrije wil
Behandel de was onmiddellijk wanneer zij nog zacht is, vorm de klei wanneer die nog vochtig is, vul een nieuwe kruik met de beste wijn, verf de wol wanneer hij nog wit van de voller komt en nog geen smetten heeft opgelopen.
Lees meer ...
Jean-Jacques Rousseau's Bekentenissen: goudeerlijk en onbetrouwbaar.
Dat Jean-Jacques Rousseau (1712-1778) in de kookketel plaste van Mme Clot, was zeker een kwajongensstreek. Dat hij als leerjongen bij een graveur asperges begon te stelen, en appels en gereedschap, is onder het strenge regime van zijn meester ook wel begr
Lees meer ...
Voltaire en de Verlichting: de goden zelf zijn mans genoeg.
Zelfmoordenaars sterven meest anoniem, al hebben we natuurlijk Socrates en Herman Brood. Nog zo'n uitzondering was Calas, wiens aanvankelijk weinig heroische zelfdoding door een bizarre samenloop van omstandigheden uitliep op
Lees meer ...
Overig
Hoe Luther het licht zag
Christelijke naastenliefde is niet het eerste waar je bij Luther aan denkt. Toen de Duitse boeren in opstand kwamen in het revolutionaire klimaat dat hij zelf had helpen veroorzaken, noemde hij ze dolle honden. Hij riep op hen tegen de grond te slaan, te
Lees meer ...
Mark Kurlansky en Kristin Ross: overal opstand tegen alles. Twee tegengestelde visies op een dramatisch jaar.
Toen de Amerikaanse presidentskandidaat Robert Kennedy in 1968 de dichter Jevtoesjenko ontmoette en een toost wilde uitbrengen, stond de Rus erop volgens goed gebruik de glazen stuk te smijten. Maar Kennedy vond ze te duur en...
Lees meer ...
Heinrich Heine. Idealist zonder ideologie
Toen Heinrich Heine tien jaar in Parijs woonde, vergiftigde hij de papegaai van zijn vrouw. Eindelijk zou de doodzieke schrijver verlost zijn van het gekrijs, en thuis de aandacht krijgen die tot dusverre naar die rotvogel was uitgegaan...
Lees meer ...
Gullivers reizen: Mensen zijn nog erger dan Yahoos.
Een mensenvriend kun je Swift niet noemen als je De reizen van Gulliver uit hebt. Enige afstand tot de bewoners van zijn eigen land was hem althans niet vreemd. In de verre streken waar de titelheld aanspoelt valt een vergelijking met de wezens die daar l
Lees meer ...
Goethe: lakei van de hertog.
Wanneer Goethe (1749-1832) op zijn zevende hoort roddelen dat zijn vader een bastaard is, begint hij in plaats van zich daarvoor te schamen meteen te fantaseren over zijn adellijke afkomst. Dat aangeboren gevoel van superioriteit tekent zijn persoonlijkhe
Lees meer ...
Durf toch drab te drinken. Geschiedenis van het koffiehuis.
Koffie is het bloed van de politiek. Dit spul, zo wisten de eerste Europese koffiedrinkers te melden, is zwart als inkt en heeft de smaak van roet, maar zij scherpt de geest en brengt mensen in gesprek over de publieke zaak. Samuel Johnson definieerde het
Lees meer ...
Rineke Dijkstra: huilen van het lachen
Hartverscheurend zonder sentimenteel te worden, als Dijkstras fotos, poetisch, net als de haast bezwerende teksten: I can see a woman crying / I can see a woman and different colours / I can see lots of bright colours / etc.
Lees meer ...
De dagelijkse danse macabre in media en politiek
Wie niet op tv komt bestaat niet. En al helemaal niet in de politiek. De minister-president kan het zich veroorloven te weigeren en de vicepresident van de Raad van State. Dan heb je het wel een beetje gehad, aldus Tijs van den Brink, die met Andries Knev
Lees meer ...
Laurence Sterne: en pakt het meisje bij haar...
De Sentimental Journey van Sterne is geen Tristam Shandy, maar het is ook behoorlijk geschift. Er komen geen geheel zwarte of witte bladzijden en rare opsommingen in voor, er verschijnt slechts 1 afbeelding in, van des schrijvers familiewapen met een
Lees meer ...
Alessandro Baricco's kokette melancholie
Bij Over de methode van Descartes schrijft deze Alain de Botton van de Italiaanse literatuur dat de inhoud heus niet zo belangrijk is: het kan ook gelezen worden puur vanwege het plezier in de schoonheid.
Lees meer ...
Dostojevski's ondergrondse: zuurpruim keert zich tegen de redelijkheid.
Ik ben een zieke man ... Ik ben een boze man... Hier is geen schelm aan het woord, maar een even irritante als kwaadaardige idioot die zijn kop niet houdt. Toch blijf je luisteren, als bij een schreeuwende gek in de tram, nieuwsgierig en met de hand o
Lees meer ...
Safranski over Friedrich Schiller
De bloedige twintigste eeuw heeft veel vermorzeld. Ook de Duitse klassieken, ooit een toonbeeld van beschaving, verdwenen onder het tapijt van de geschiedenis...
Lees meer ...
Jos Joosten: kruistocht tegen foute schrijfsters
De drogreden van de stroman: je maakt een karikatuur van iemands redenering zodat je hem kunt afserveren. En het ad hominem argument: op de man spelen. Het zijn de favoriete wapens van Jos Joosten.
Lees meer ...
Joris van Casteren over Lelystad: briljante combinatie van roman en pamflet
In de klas spelen de kinderen een vredesconferentie tussen Amerika en de Sovjet-Unie na. Totdat iemand naar het raam rent waaronder de brandweer een fikkende prullenmand staat te blussen. Die is net in de pauze door diezelfde kinderen aangestoken.
Lees meer ...
Serge Linares. Het woord is beeld geworden. Ecrivains / Artistes. La tentation plastique.
We worden met steeds meer thema's om de oren geslagen. Het is nu het Jaar van de Chemie, het Jaar van het Bos, het Jaar van de Vleermuis en het Jaar van de Boerenzwaluw (want de concurrentie is hard op het platteland, zo leerden we al van Boer zoekt vro
Lees meer ...
Dantes hel: Tranen tot aan de bilspleet
Als Dante in de Achtste Hellekring afdaalt, ziet hij de gedoemde zielen van de slijmerds rondwaren. Zij zijn in excrementen ondergedompeld en krabben onder luid gesnuif de drek van hun lijf
Lees meer ...
Catherine Belsey en Paul Claes over literatuur: plagiaat, illusie, pastiche.
Echo's echo's is een update van de versie uit 1988 en zou daarom best Echo's echo's echo's kunnen heten. Kennelijk ging dat uitgever of schrijver te ver. Het is meer een leerboek dan een betoog: het staat vol opsommingen en indelingen van hoe l
Lees meer ...
Noel Carroll, een pleidooi voor kunstkritiek
In een steeds onoverzichtelijker aanbod van toneel, concerten, speelfilms, opera, cabaret, romans, dvd's, dansvoorstellingen, poezie en documentaires neemt de roep om het scheppen van orde toe. En dan gaat het niet louter om consumenteninformatie en
Lees meer ...
Ronald van Kesterens hoog opgetaste materiaal over de hunkering naar de Middeleeuwen
Ronald van Kesterens Het verlangen naar de Middeleeuwen. De verbeelding van een historische passie.
Lees meer ...
McDonalds The Death of the critic
De toneelschrijver Brendan Behan vergeleek critici eens met de gecastreerde eunuchs van een harem; ze weten hoe het gedaan wordt, ze zien het elke dag gebeuren, maar ze zijn niet in staat het zelf te doen.
Lees meer ...
Ik Jan Fabre
Op een glanzende, bronzen schildpad van zeven bij vijf meter zit Jan Fabre, onberispelijk in brons gegoten, schaal 1 op1. Een opvallend zelfportret mag je wel zeggen. Het heet Searching for Utopia en de begeleidende tekst meldt keurig dat het naar het Uto
Lees meer ...
Dalrymples afrekening met foute dichters en valse profeten
Theodore Dalrymple: Profeten en charlatans. Hoe schrijvers de wereld laten zien.
Lees meer ...
Goethe: in Rome heb ik mijzelf gevonden. Tijdens het reizen ontdekt hij de Romantiek
Wat een levenslust, en wat een gretigheid. Menigeen zal na een dag reizen eerst zijn koffers uit willen pakken, een bad nemen en iets willen drinken, zeker na tien of twaalf uur gehobbel in een koets over de slechte wegen van de achttiende eeuw. Zo niet G
Lees meer ...
Jon Savage: liever tiener. Teenage. The Creation of Youth.
De gekte bereikte een hoogtepunt toen Frank Sinatra in mei 1943 in Paramount op Times Square optrad. Onder het gegil van uitzinnige pubers werden niet alleen rozen het toneel opgesmeten: The Voice kreeg nu ook een regen van panties en beha's over zich
Lees meer ...
Robinson Crusoe: een plankje uit de boom hakken kost weken.
Wanhopig spoelt deze held aan op een eiland, zijn makkers dood; moederziel alleen in een grote stille wereld; verstoken van voedsel; zonder enige beschutting tegen storm, regen en felle zon, wilde of giftige dieren en wie weet kannibalen. Hij braakt zout
Lees meer ...
Kees Fens: Goede en minder goede jaren
1974 was een beroerd wijnjaar en ook de stukken van Kees Fens hielden dat jaar niet over als je af mag gaan op de zojuist van hem verschenen bloemlezing. In De hemel is naar beneden gekomen staat een keuze uit de recensies
Lees meer ...
Marcel Moering in de hel van Assen
In Dis, de lang verwachte grote roman van Marcel Moring, keren de onophoudelijke slagregens uit Dantes hellekringen terug, de verwrongen types die zich op de stroom laten meevoeren, de geur van geschroeid vlees bij de shoarmatenten, zompige modderpoelen,
Lees meer ...