Citaat van de week: It was very good of God to let Carlyle and Mrs Carlyle marry one another, and so make only two people miserable and not four (Samuel Butler)
Een kamer in het verleden

Vorige week zat Maarten Doorman een week lang voor de VPRO in afzondering in een drijvende bungalow op het Lauwersmeer. Verstoken van telefoon, internet of welk ander contact met de buitenwereld dan ook. Zie hier.

Het gaat om een project van De Avonden, het radioprogramma dat zijn vijftiende verjaardag viert door 15 schrijvers uit te nodigen om de beurt een week in volstrekte afzondering door te brengen.

In Een kamer in het verleden wordt wekelijks iemand naar een afgelegen plek in Nederland gestuurd waar geen televisie en radio beschikbaar zijn, geen mobiele telefoon en geen internet. Die plek is een drijvende bungalow op het water van het Lauwersmeer. De gast mag kiezen wat er in de koelkast ligt, welke cd’s en boeken er mee gaan, maar blijft verstoken van contact met de buitenwereld, behoudens het korte gesprekje met de man met de motorboot die dagelijks hun audioverslag op komt halen.

Wat gebeurt er als je iemand van alle moderne communicatie afsnijdt? Ervaart de moderne, suf geïnformeerde mens dat als een verademing, of voelt die mens zich afgesneden van het echte leven? Biedt het ruimte aan iets nieuws of overheerst ongeduld en wil iedereen zo snel mogelijk weer verbonden zijn?

En wat schrijft iemand gedurende die periode? En is dat wat diegene schrijft anders dan wat hij of zij schrijft in de grote stad, te midden van alle prikkels van het dagelijks leven?