Citaat van de week: Wij eten elkaar niet op, wij slachten elkaar alleen maar af. (Lichtenberg)
Rousseau en ik bij Felix en Sofie

Op 21 februari wordt Maarten Doorman geinterviewd in Felix Meritis over zijn nieuwe boek Rousseau en ik. In fliosofisch café Felix en Sofie spreekt Tiers Bakker met de schrijver over authenticiteit en Rousseau. Zie http://www.felix-en-sofie.nl/

Keizersgracht 324, 20 uur.

Maarten Doorman, Rousseau en ik. Over de erfzonde van de authenticiteit (140 blz.)

 

In 2012 is het 300 jaar geleden dat Rousseau werd geboren. En hij is nog altijd onder ons, nu meer dan ooit. Want Jean-Jacques Rousseau (1712-1778) is de uitvinder van het ik zoals wij dat sinds meer dan twee eeuwen nastreven en dat ik staat hoog op de agenda. In de politiek, de kunst, het onderwijs, op tv en in ons eigen leven.

Vanaf Rousseau zijn we in de greep van het verlangen naar echtheid. Naar de natuur, naar spontaniteit, jeugd, vriendschap en liefde. Dankzij Facebook snappen we dat we onszelf moeten spelen, zoals de echtheid van Boer zoekt vrouw geregisseerd is en de oprechtheid van de politicus het product is van mediatraining.

 

Authenticiteit is onmogelijk. Dat laat Rousseau al zien. Vooral in zijn eigen leven, waarover hij uitvoerig schrijft. De paradoxen daarin zijn niet te wijten aan de balsturigheid en paranoia van deze hysterische filosoof, maar aan het verlangen naar echtheid zelf. Eerlijkheid leidt tot hypocrisie, heimwee naar de natuur tot aanstellerij.

In Rousseau en ik beschrijft Maarten Doorman hoe we nog steeds in zulke verlangens vastzitten en vraagt hij zich af of we kunnen ontsnappen aan de erfenis van Rousseau.

 

Maarten Doorman, werkt aan de universiteiten van Amsterdam en Maastricht en is een van de spraakmakende filosofen en essayisten van ons land. Tot zijn bekendste boeken behoren Steeds mooier. Over vooruitgang in de kunst en De romantische orde. Met Heleen Pott stelde hij de bestseller Filosofen van deze tijd samen, waarvan 30.000 exemplaren werden verkocht.

 

A challenging and valuable study Arthur Danto over Art in Progress

 

De romantische orde is heel goed geschreven en de schrijver schrikt niet terug voor de grote greep (NRC Handelsblad)

 

Doorman heeft met zijn opstellen wandelingen uitgezet die telkens nieuwe doorkijken en uitzichten bieden, zodat ze geen moment vervelen (de Volkskrant over Paralipomena)