Citaat van de week: 56. Er gebeurt bij Tsjechov niets, maar er is van alles aan de hand.
BIOGRAFIE

Maarten Doorman is schrijver en filosoof. Hij doceert cultuurfilosofie aan de Universiteit van Maastricht en kunstkritiek aan de Universiteit van Amsterdam. Verder is hij bijzonder hoogleraar Historische Cultuur van Duitsland vanwege het Duitsland Instituut aan de Vrije Universiteit en medewerker van de Volkskrant en De Groene Amsterdammer.

Recente boeken: Art in Progress. A Philosophical Response to the End of the Avant-Garde (2003), De romantische orde (2004), Paralipomena. Opstellen over kunst, filosofie en literatuur (2007), Denkers in de grond. Een homerun langs 40 graven (met foto's van F. Beckmans, 2010), Rousseau en ik. Over de erfzonde van de authenticiteit (2012) en Je kunt bellen (Gedichten, 2013) en De navel van Daphne. Over kunst en engagement (2016).

Doorman studeerde cum laude af op het pessimisme van Arthur Schopenhauer en promoveerde op het boek Steeds mooier. Over vooruitgang in de kunst (1994). Hij was redacteur van de literaire tijdschriften Hollands Maandblad en De Tweede Ronde en van het filosofische tijdschrift KRISIS. Daarnaast schreef hij over filosofie, literatuur en geschiedenis voor NRC Handelsblad (1987-2005), Vrij Nederland (1988-1990) en de Volkskrant (1993-95), waarvan hij sinds 2006 weer medewerker is.

Maarten Doorman was te gast bij vele radioprogramma's en jarenlang vast panellid bij VPRO's tv-programma Zeeman met boeken en is deelnemer aan HUMAN's Dus ik ben. Verder publiceerde hij zeven dichtbundels (zie o.a. http://www.epibreren.com/rs/rs_frame.html?doorman.html), zijn poëzie verscheen in tientallen bloemlezingen.

Van 2000 tot 2004 was Doorman bijzonder hoogleraar Literaire Kritiek aan de Vrije Universiteit Amsterdam, en van 2004 tot 2014 bijzonder hoogleraar Journalistieke Kritiek van Kunst en Cultuur bij Mediastudies aan de Universiteit Amsterdam. Zijn oratie aan de Universiteit van Amsterdam Kiekertak en Klotterbooke (2005) gaf een nieuwe impuls aan het canondebat. Doorman is lid van de Gouden Ganzenveer Academie en voorzitter van het bestuur van Stichting Glubbdubdrib.

 

Zie ook

Lastige vagen van Max Frisch (Uit: Trouw)

 

en

 

‘Mijn Wereld’ Het Parool 20 juli 2013

 

Roadtrip

Wel eens een roadtrip gemaakt? Zo ja, welke was het meest bijzonder?

 

Voor mijn boek Denkers in de grond reisde ik met een vriend in koortsachtig tempo door Europa, van graf tot graf. In  Londen lag bij de tombe van Marx een natgeregend triomfantelijk kaartje: ‘We always knew you were right!! Capitalism in crisis.’ En in een gang van de universiteit troffen we het opgezette lijk van de filosoof Jeremy Bentham. Gruwelijk beeld. De beroemde denker zat op een stoel, zijn wandelstok tussen akelig magere benen.

 

Vervoer

Waar heb je het beste of slechtste vervoer?

 

Enkele malen al reisde ik met de boot van Oslo naar Kiel of omgekeerd. Auto aan boord, prachtige tocht en waar eet je verder rendier op zee met een fles Barolo erbij?

 

Overschat

Wat is de meest overschatte plek waar je bent geweest? Bijvoorbeeld een toeristische attractie.

 

Omdat de pizza uit Napels komt, gingen we er onmiddellijk lunchen bij een echte pizzeria. Na een uur brachten ze een grauwe dweil met een paar zwarte olijven erop. Bill Clinton had er gegeten, dus we waren gewaarschuwd. Maar Napels is gul en haar fravagli (Kleine visjes) en Greco di Tuffo maakten veel goed.

 

Stad

Lievelingsstad en waarom?

 

Op school spijbelden we soms op vrijdag en dan liftten we naar Parijs zonder een cent op zak. De metro heeft er als in elke stad een specifieke geur. Nog elke keer als ik die ruik gaat er een vlaag geluk door me heen, een puberaal gevoel van bevrijding. En het geluid van autobanden over de keien van de boulevards op een warme dag. Voor mij is het muziek.

 

Natuur

Ooit een jungletocht gedaan of iets dergelijks?

 

De natuur is hard en onverschillig. Ik kom er graag wandelen, maar na een paar dagen maken bomen me nerveus. Ze zijn niet duidelijk in wat ze van je willen. De zee klotst voort in eindeloze deining, het platteland confronteert je met je eigen snobisme en bergen wrijven je je eigen nietigheid in. Ah, geef mij de stad!

 

Volk

Wat zijn de leukste mensen? Misschien het meest gastvrij/ fijnste ervaring mee? Of een vreselijk volk?

 

Andalusiërs. Ooit woonde ik een half jaar in een dorpje daar en mocht mee met de stropers van konijnen. Met de man die te paard deze stropers probeerde te betrappen. Met de vrachtwagenchauffeur die Cruzcampo-bier rondbracht. Met iemand die stieren op moest halen. Rond de feestdagen overal flamenco, het klappen, het jengelen, de gitaren. Goedkope romantiek, maar als je er middenin in zit en ze kent ga je voor de bijl.

 

Kick

Waar heb jij de grootste kick beleefd? Welke stad, plek? Misschien een optreden of bijvoorbeeld parachute gesprongen?

 

Drie pas afgestudeerden van het Conservatorium in Luik voerden een keer de Leçons de Ténèbres uit van François Couperin in de Waalse Kerk van Maastricht. Ik kende die muziek - maar was volstrekt overrompeld.

 

Terras

Waar zit jij het prettigst op het terras? In Amsterdam of misschien met uitzicht op de Eiffeltoren?

 

Het beste terras zit in je hoofd.

 

Relaxen

Waar kom jij het meest tot ontspanning?

 

Thuis, wanneer we mijn rol in het huishouden bespreken, of in de file op weg naar een begrafenis. Of met mijn zoon om kwart over acht uit bij Aalsmeer in de motregen als de thuisclub niet komt opdagen. Als de trein optrekt die ik miste.

 

Nooit meer

Naar welke plek zou jij absoluut nooit meer naar toegaan?

 

Nee. Altijd weer.

 

Feestervaring

Waar was je wildste feestervaring en werd je wakker met een enorme kater of spijt?

 

Ooit werd ik door een vriendin door alle nachtclubs van Barcelona gesleurd. Het was hard werken. De ergste waren die in de voorsteden. Altijd werd ik wakker met een kater, altijd had ik spijt.

 

Museum

Waar vind je het mooiste museum of culturele hoogtepunt?

 

In het Guggenheim in New York voerde Marina Abramovich in 2005 zeven avonden achter elkaar zeven uur lang een beroemde performance uit van kunstenaars als Joseph Beuys en Bruce Nauman.  Even onvergetelijk als onverdraaglijk was de heropvoering van een eigen, 30 jaar oude performance waarbij ze naakt op een groot kruis van ijs lag en met een mes een grote ster op haar buik kerfde. Wat een aangrijpende onbehaaglijkheid in deze parkeergarage van de hedendaagse kunst!

 

Winkel

Waar kan je het beste shoppen?

 

In Abu Dhabi zijn alleen supermarkten en shopping malls. Toch is er één niet gekoelde plaats en uitgerekend daar verkoopt men vis in een enorme hal. Exotische exemplaren. Ik kocht er zilveren haringen met zwaarden op hun neus. Achter een rode lijn wachten mannen je op om ze schoon te maken. Ze vechten met fileermessen om klandizie.

 

Cultuurshock

Waar moest jij het meeste wennen aan de cultuur? Wat was een bizarre ervaring?

 

Ik schrik er niet van dat je in Amerikaanse supermarkten wapens kunt kopen. Maar dat er invalidenwagentjes bij de ingang staan voor mensen die zo dik zijn dat ze niet meer lopend achter een kar hun vetten en suikers bijeen kunnen graaien, vond ik pervers. Dodelijk service.

 

Uitgaan

Waar kan je het beste uitgaan? Waar vind je de beste clubs?

 

Waarom zou je uitgaan? Waaruit? Het overkomt je, en anders moet je het niet doen.

 

Restaurant

Waar heb jij het lekkerst gegeten? Waar zit het beste restaurant?

 

Le Procope in Parijs, alleen omdat Rousseau, Diderot en Voltaire er aten, je moet de toeristen vergeten. De laatste dronk er wel eens 40 koppen koffie per dag, aangelengd met chocola. Ik kan de kalfskop aanbevelen. Op Trastevere in Rome at ik onvergetelijk bij In de Dronken Ezel.

 

Opgelicht

Waar ben jij het hardste opgelicht? Of platgezegd: “Genaaid”?

 

Bij een taxirit in St Petersburg zag ik op de Nevski Prospekt de meter plotseling op 12000 roebel staan. Ik vroeg  de dronken chauffeur te stoppen maar hij wilde ons niet laten gaan, ook niet toen ik hem 500 roebel had gegeven (een tientje). Er was maar één oplossing: schelden als een Amsterdamse taxichauffeur. Toen sprongen de deuren open. Je moet vuur met vuur bestrijden.

 

Actief

Wel eens een actieve vakantie gedaan? Waar en wat?

 

Ik trok een keer met vier van mijn kinderen (4 tot 12 jaar) en een ezel een week door de Jura. Op een dag regende het onophoudelijk en halverwege een eindeloos karrespoor steil omhoog bleef de ezel staan. Drie gekleurde regenpakjes verdwenen uit zicht, de vierde zat op de rug van het rotbeest. Er was geen verbinding. Na 20 minuten groeiende wanhoop begon ik het dier de categorische imperatief van Immanuel Kant uit te leggen. En zie: hij liep.

 

Vakantiegevoel in Amsterdam

Waar in Amsterdam krijg jij nou een vakantiegevoel? In het park? Het centrum? Op je balkon? Of heel ergens anders?

 

Elke ochtend dat de zon schijnt.